Luc streeft naar een samenspel tussen natuur en architectuur met als doel het wooncomfort optimaal en tijdloos te maken, zegt hij. Hij gebruikt vormen, kleuren en lijnen die hij ziet en versterkt ze om er een boeiend geheel van te maken met leuke verrassingen en fijne plekjes om even heerlijk tot jezelf te komen.
Het verhaal over zijn visie en werkwijze voegen veel toe aan het bezoek dat vanwege de kleine groepsgrootte leuke gesprekken op kan leveren.

Woorden schieten ruimschoots te kort en Luc had vandaag aanvankelijk de moed om de ongegeneerde schoonheid van “zijn ruimte” woorden te geven. Aanvankelijk , want het moest zo zijn dat Luc ons halverwege al aan ons “lot” overliet: hij snapt als geen ander: uiteindelijk is het beleven in stilte en het doorvoelen het geheel, van het samenspel, de kwestie.

De poëzie, de compositie, de vlakverdeling, kleur en lijnenspel, het evenwicht, de (ont)spanning, nergens geforceerd en overal voel je je welkom, uitgenodigd om de betovering te bevatten.
Waar je ook loopt, stilstaat, versteld staat, je kunt simpelweg (!) niet anders dan snappen en voelen dat je je bevindt in een universum waaraan 36 jaar gemasseerd is en waarin leven en verval, alle seizoenen, geheel en al begrepen zijn.

Een diepe buiging voor de schepper naast God.

Luc is een ware kunstenaar. Ik blijf me verwonderen over zijn ideeën, materiaal gebruik, verhoudingen en doorzichten.
Ook zijn eigen landschap is een plek van schoonheid, waar licht, water, beplanting en ruimte samenkomen in een levende compositie.

De brug naar het estate is simpel, zonder leuning, maar koninklijk, royaal!
Je kijkt daar al je ogen uit naar de mossen, waterpartijen en wonderlijke organisch vormgegeven objecten, terwijl je haast ongemerkt het pad oploopt naar het kantoor.
De oude kippenschuur is subtiel omgetoverd tot een no nonsense stijlvol ingedeelde ruimte met details die een wereld op zich zouden kunnen zijn.
Weer buiten tref je zulke wereldjes, uitvergroot door de zichtlijnen die je haast overkomen. Terwijl je naar de zorgvuldig geplante objecten kijkt, ontmoet je bij het opkijken een variatie aan vergezichten, waardoor een beeld ontstaat van de rijkdom buiten in dit paradijs.
Het lijkt alsof Luc omgekeerd tuiniert. Hij laat de boel gaan en kijkt dan wat hij ermee wil doen. Hij werkt meer als een kunstenaar dan een tuinarchitect, die iedereen een tuin ontwerpt. Dicht naast de kas staat een schitterende border, zoals veel mensen dat willen. Maar die houd hij zelfs niet bij.
Het ogenschijnlijk achteloze ontwerp is een kunstwerk op de fijne lijn tussen natuur en architectuur.
Helaas moest ik deze rustplek weer verlaten, gelukkig moet je eerst een smalle landweg af waardoor het sprookje niet ‘poef’ ineens is opgeheven.

In Spengen heeft Luc Engelhard, midden in een weide landschap, een geweldige nieuwe omgeving gecreëerd door een samenspel van uitgekiende plant en boom variaties te combineren met water partijen en subtiele geïntegreerde kunstwerken .

Gisteren bij een inspirerende en enthousiastmerende Luc Engelhard geweest.
Buiten dat zijn kennis, architectuur en lijnen spel geweldig is om naar te kijken en te luisteren waren we vooral onder de indruk van de opbouw van zijn borders.. die je blijven verrassen terwijl je eindeloos over het landgoed dwaalt. Kleurrijk, luchtig en het samenspel met het polderlandschap is prachtig om te zien. Dank voor deze leerzame middag.

Ik heb recent het genoegen gehad om de tuin van Luc Engelhard te bezoeken. Hoewel tuin niet het juiste woord is. Luc maakt op de juiste manier en in de juiste hoeveelheid gebruik van de omgeving en brengt het landschap tot diep in de tuin. De menselijke ingrepen zijn artistiek, doordacht, met intentie en een respect voor evenwicht tussen cultuur en natuur. Luc is een sterke ontwerper en vertelt een mooi verhaal.

Een wonderschone plek, de tuinen van Luc Engelhard! De overal ‘rondgestrooide’ kunstwerken, in prachtige harmonie met de wilde bloemenpracht, de geurende jasmijn, de trompetboom met blootgelegd wortelstelsel, de vele vijvers met houten bruggen en vlonders. Een plek waar je wilt zijn, waar je verliefd op wordt, waar je wegdroomt op een van de vele fraaie bankjes…een heerlijke plek. Wat een gul gebaar om hier zomaar rond te mogen dwalen… Dankjewel Luc!

Luc is een tuinkunstenaar, met een enorm goed oog voor vormgeving en planten. Maar het verrassends vond ik misschien wel de kunst die hij zelf maakt uit hout, in het achterste deel van de tuin. Landschapskunst. Ik kom hier zeker weer eens terug.

Tijdens de open dag genoten van de prachtige landschapstuin van Luc Engelhard. Hij laat natuur en kunst in elkaar overlopen waardoor het een geheel wordt. Een uniek en gevarieerd paradijsje omringd door weilanden zodat je overal vrij uitzicht hebt, een bijzonder fijne plek om te zijn.
Ook leuk om tijdens zijn inleiding meer te horen over hoe deze plaats tot stand is gekomen en over zijn visie. Luc is zeer bevlogen, creatief en sympathiek.

De tuin van Luc Engelhard kwam ik voor het eerst tegen in het boek ‘Gardens Under Big Skies’ van Noel Kingsbury. Daarin is al te zien hoe goed de stoere, architectonische elementen samengaan met water en beplanting. Bij een bezoek aan de tuin valt op hoeveel aandacht er achter het ontwerp schuilgaat, met tegelijk veel openheid voor wat er in de tuin zelf ontstaat.

Het is bijzonder om over het lange houten pad dwars door het water te lopen. Midden op het pad openen zich lange zichtlijnen over het water en de beplanting, terwijl reflecties en kleine golfjes je uit evenwicht brengen. Het doet me denken aan het werk van Richard Serra.

Een prachtige plek, met een heel eigen karakter.

In de tuin van Luc wordt je je bewust van het kunstenaars- en vakmanschap van een man die de mens en natuur in verbinding brengt. Dit gaat zeker de trend [gelukkig] voorbij en raakt de diepere lagen! Fantastisch; zo ontzettend mooi en inspirerend!

Wij hebben een bezoek gebracht aan de prachtige tuin en werkplaats van Luc. Zo inspirerend om zijn visie op tuinen te zien en te horen. Kijken naar wat er is en van de natuur krijg je er van alles bij. Om daar een natuurlijk passend geheel van te maken is (de)kunst.En die kunst verstaat Luc.

De begroeting op de dam door Luc Engelhard was hartelijk en persoonlijk. Ik vind hem een gepassioneerd en getalenteerd natuurmens. Dat viel me op tijdens de wandeling naar de koffie, bij zijn praatje in de oranjerie en in een onderonsje. Hij verstond de kunst mij op dit unieke plekje in de natuur, dat hij aanduidt als ‘buitenatelier’, te laten aarden. Dat vind ik knap. Ik denk, door me op een begrijpelijke manier gericht te laten kijken en aandacht te geven aan geur, gevoel en geluid. En na gezegd te hebben wat besproken moest worden laat hij je vrij om alleen of met iemand anders de tuin en waterpartijen te verkennen en te beleven. Voor mij was dat erg waardevol om dat op mijn manier en in mijn eigen tempo te kunnen doen. Ik beleefde de verkenning als een dans in pure schoonheid.